Cantábrico

nado días

un cielo plomizo iguala el día
sin sombras como la nieve pero sin voz

soñé con la muerte anoche me dio
un beso no recuerdo su cara sin lunas

busco cruzando el mar
sus olas son mi batalla tu ausencia
en una raya de alga una gaviota
me sobrevuela

saca las uñas no he visto
su cara nado días tengo
un arañazo en la frente y otro
más profundo más allá
mucho más allá

Ixiar Rozas (Lasarte- Oria, 1972)

 

noizbait iratzearekin hitz egin duena
kaiola bat ikusi eta patrikan sartzen duena
ilargiari begira negar egin duena
munduaren minetan hustutzen dena
zeruaren azalean ametsak irrikatzen dituena
iraileko olatuetan mundu bat irudikatzen duena
denboraren lapurrei barre egiten diena
argazkiak benetakoak direla sinisten duena
... Eta ni, denen erdian, burniaren sustraietan eskuak sartzen.

puertos ciudades